Ogłoszono przez Jaromir Krajewski

NATURA 2000

Wysokie walory przyrodnicze Puszczy Rominckiej zadecydowały o włączeniu jej do Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000. Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk „Puszcza Romincka” obejmuje teren pokrywający się z granicami parku krajobrazowego. 

W granicach obszaru stwierdzono 11 typów siedlisk z Załącznika I Dyrektywy Siedliskowej. Największy udział mają siedliska leśne: bory i lasy bagienne (siedlisko priorytetowe), grąd subkontynentalny, łęg jesionowo-olszowy, źródliskowe lasy olszowe (siedliska priorytetowe).

Wymienione siedliska reprezentowane są przez specyficzne, borealne odmiany. W najbardziej naturalnych płatach rominckich grądów znaczny udział mają lipa drobnolistna Tilia cordata i świerk, przy mniejszej niż zwykle roli dębu Quercus robur i graba Carpinus betulus. Ponadto obszar ostoi stanowi najważniejsze miejsce występowania borealnej świerczyny bagiennej w Polsce. Siedliska nieleśne zajmują znacznie mniejszą powierzchnię, ale ich obecność decyduje o występowaniu wielu rzadkich i zagrożonych gatunków roślin i zwierząt. Są to: starorzecza i naturalne eutroficzne zbiorniki wodne, niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie, torfowiska przejściowe i trzęsawiska, torfowiska wysokie z roślinnością torfotwórczą (siedlisko priorytetowe), górskie i nizinne torfowiska zasadowe, naturalne dystroficzne zbiorniki wodne, nizinne i podgórskie rzeki ze zbiorowiskami włosieniczników, bogate florystycznie górskie i niżowe murawy bliźniczkowe.


W granicach obszaru stwierdzono występowanie 3 gatunków roślin i 12 gatunków zwierząt z Załącznika II Dyrektyw Siedliskowej: skalnica torfowiskowa Saxifraga hirculus, lipiennik Loesela Liparis loeselii, sierpowiec błyszczący Drepanoclaudus vernicosus, czerwończyk nieparek Lycaena dispar, skójka gruboskorupowa Unio crassus, koza Cobitis taenia, różanka Rodeus sericeus amarus, głowacz białopłetwy Cottus gobio, traszka grzebieniasta Triturus cristatus, kumak nizinny Bombina bombina, mopek Barbastella barbastellus, wilk Canis lupus (gatunek priorytetowy), ryś Lynx lynx, wydra Lutra lutra, bóbr europejski Castor fiber. 


Wiele spośród pozostałych występujących w Puszczy gatunków roślin i zwierząt jest zagrożonych wyginięciem w Polsce. 14 gatunków roślin figuruje w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin. Do cennych gatunków bezkręgowców należą występujące na siedliskach torfowiskowych i bagiennych: dostojka akwilonaris Boloria aquilonaris, modraszek bagniczek Vacciniina optilete i osadnik wielkooki Lasiommata achine. Dodatkowym walorem przyrodniczym jest występowanie 28 gatunków ptaków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej, w tym m. in. rybołowa Pandion heliateus, orlika krzykliwego Aquila pomarina, włochatki Aegolius funereus oraz dzięciołów: trójpalczastego Picoides tridactylus i białogrzbietego Dendrocopos leucotos.

Zasadniczym celem ochrony jest zachowanie siedlisk leśnych i torfowiskowych oraz gatunków roślin i zwierząt . Szczególne znaczenie ma ochrona naturalnych bagiennych lasów, zwłaszcza borealnych świerczyn na torfie i borów bagiennych, wraz z charakterystyczną flora i fauną. Istotne jest zachowanie subborealnej odmiany grądu w specyficznej, lokalnej postaci charakteryzującej się dużym udziałem lipy drobnolistnej w drzewostanie i gatunków górskich w runie. W przypadku zwierząt priorytetowa jest ochrona populacji wilka.